Z innej beczki

Może ktoś oprócz Modnego Kotka mnie czyta...
Jeśli tak, mam do was prośbę...
Jeżeli moglibyście coś zmienić w nich, to co?
Byłaby to cenna uwaga od każdego ^.^

Przez pewną osobę mi to wpadło do głowy :(

Fairy Tail

Tytuł: Fairy Tail
Rok produkcji: 2009
Gatunki: Fantasy, Komedia, Przygodowe

TWÓRCY:
Studio: Satelight, A-1 Pictures
Autor: Mashima Hiro
Reżyser:Shinji Ishihara
Scenariusz:Masashi Sogo
Muzyka: Yasuharu Takanashi

OPIS:

  Hmm... jak natknęłam się na Fairy Tail? Byłam u kuzynki i jakoś tak się stało, że ona oglądała to anime i caluuutk czas mówiła o Erzie i Jallalu. No cóż, ona w swej wredności nie chciała mi powiedzieć z jakiego anime są te dwie postacie, więc poszperałam w nieskończonej otchłani Internetów i trafiłam na „Fairy Tail” potem było już z górki – oglądałam.

     Królestwo Fiore jest jednym z państw leżących na Ziemi, na której panuje magia. To ono jest głównym miejsce wydarzeń przedstawionych w tym anime. Akcja jednak skupia się na tytułowej gildii, Fairy Tail, która skupia u siebie magów, z których każdy posiada indywidualne cechy charakteru. Natsu Dragneel - narwany nastolatek posługujący się magią smoczych zabójców; Gray Fullbuster - mag lodu, który ma dość nietypowy nawyk, a jest nim pozbywanie się ubrania, co niekiedy budzi wiele kontrowersji; Erza Scarlet - ma dość specyficzny charakter i jest postrachem w całej gildii, specjalizuje się w tzw. "przemianie", co oznacza, że może zmieniać swój strój codzienny na zbroje do walki i na odwrót; Happy - niebieski, latający kot, który jest najlepszym przyjacielem Natsu; Lucy Heartfilia - nowa członkini gildii, od niej zaczyna się cała historia, jej magia polega na przywoływaniu za pomocą specjalnych kluczy (złotych i srebrnych) Gwiezdnych Duchów, które pomagają jej w walce. Ta oto piątka bohaterów tworzy drużynę, która jest uważana za najsilniejszą w całej gildii, są oni również głównymi bohaterami całego anime. Razem przeżywają wszystkie przygody. Uważają się nie tylko za przyjaciół, ale i rodzinę, na którą zawsze można liczyć. Dla nich gildia Fairy Tail = rodzina, siła = więzi i uczucia.

Co jest jednak wizytówką owej drużyny, jak i całej gildii? Rozwalone miasto. Nie ma misji, na której Fairy Tail czegoś nie zburzy. Kiedy coś się dzieje, wiadomo, która gildia maczała w tym palce :).
Moim zdaniem, nie da się ich nie lubić. Oglądając to anime, śmieję się, płaczę i przeżywam wszystko razem z nimi. Nieraz sytuacje, jakie powodowali przysparzały mnie o płacz, oczywiście ze śmiechu.

Brakuje mi jednak odrobiny więcej romansu między niektórymi bohaterami ;) No, ale tak to jest, jak się jest niepoprawną romantyczką...

     Kreska w anime ma wysoki poziom, jednakże brakuje jej do pierwowzoru z mangi. Niekiedy jednak mam chęć wcisnąć stop i zrobić screena niektórym nieziemskim scenom *-* Kolorystyka postaci jest barwna, ale zrównoważona i zarazem charakterystyczna. Twórcy nie boją się ubierać bohaterów w różnego rodzaju ubrania. Starają się również zadbać o każdy najmniejszy szczegół, co jest bardzo dużym plusem. Tego właśnie niestety brakuje w niektórych produkcjach. Jednak jak w każdym anime zdarzają się niedociągnięcia, które są tutaj akurat zasłaniane dość sporym biustem niektórych bohaterek, które powinny spodobać się męskiej części widowni.
     Muzyka? Nic dodać, nic ująć. Pierwsza klasa. Dopasowana jest doskonale do sytuacji i wtedy, kiedy trzeba trzyma w napięciu. Wpada w ucha i nie chce z niego wylecieć. Słuchając openingów, mam dreszcze i mogę je oglądać w kółko. W końcu to one są często pierwszą etykietą anime :).

     „Fairy Tail” zalicza się do tzw. tasiemców, jak na przykład Naruto, Bleach czy One Piece. Jednakże w porównaniu z nimi akcja toczy się płynnie i nie ma zbędnych zapychaczy (filerów), co sprawia, że serię ogląda się bardzo przyjemnie.

     Moim zdaniem jest to produkcja obowiązkowa dla wszystkich fanów anime. Każdy powinien znaleźć w niej coś dla siebie. Komedia, przygoda, akcja (+ romans dla ludków mojego pokroju :)) - to idealne i pełne połączenie, które dobrze przedstawione nigdy nie zawodzi!
Teraz jednak pozostaje nam czekać na kontynuację serii, która miejmy nadzieję, nastąpi jak najszybciej. 

KOOOOOOOOOOOCHAM

Ojej... Znowu się rozpisałam, wybaczcie :)

Dla Modnego Kotka

Modny Kotku...
Jak widzę jedynie ty komentujesz moje wypociny...
Mam nadzieję że ci się podobają i zostaniesz ze mną na dłużej :)

Miku Hatsune

Miku Hatsume - World is Mine

Kuroshitsuji

Tytuł: Kuroshitsuji
Gatunek:  horror, komedia, akcja, shounen
Rok wydania: 2008

TWÓRCY:
Studio: A-1 Pictures
Autor: Yana Toboso
Reżyser:  Shinohara Toshiya
Scenariusz: Mari Okada
Muzyka:Taku Iwasaki

OPIS:
     Akcja Kuroshitsuji toczy się w XIX-wiecznej Anglii. Ciel Phantomhive jest 12-letnim angielskim arystokratą, który mieszka w pięknej, wielkiej posiadłości wraz ze swoim lokajem Sebastianem oraz służbą - kucharzem Bardem, niezdarną pokojówką Mey-Lin, ogrodnikiem zwanym Finny i majordomusem panem Tanaką, którego podstawowym zajęciem jest picie herbaty. Ciel, mimo młodego wieku, jest głową rodziny Phantomhive, spadkobiercą i właścicielem firmy zabawkarskiej Funtom. Jego rodzice bowiem zginęli w pożarze ich posiadłości parę lat wcześniej. Chłopca także spotkała wtedy krzywda, w efekcie czego przywołał demona - Sebastiana Michaelisa, z którym zawarł kontrakt. Od tego momentu stał się on jego wiernym kamerdynerem, gotowym spełnić każdy jego rozkaz. Nie robi tego jednak bezinteresownie - w zamian po tym, jak pomoże chłopcu w zemście za to, co go spotkało, otrzyma jego duszę.
     Oprócz zarządzania spółką Funtom, Ciel ma także zgoła inne zajęcie. Jest tzw. "psem królowej", wiernie oddanym Jej Wysokości królowej Wiktorii. Zajmuje się rozwiązywaniem podejrzanych zagadek kryminalnych, szczególnie tych, w które zamieszane jest podziemie. Przy tym, a także przy wielu innych okazjach, skrzętnie wykorzystuje niemal nieograniczone zdolności Sebastiana, z premedytacją rozkazując mu wykonywanie rzeczy czasem praktycznie niemożliwych. Demon jednak na każdy z jego rozkazów odpowiada słynnym "Yes, my lord" i spełnia je bardzo dokładnie i... dosłownie, często robiąc na złość swojemu paniczowi. Wbrew pozorom i Ciel i Sebastian mają wcale nie nadmiernie sympatyczne charaktery i uwielbiają być wredni dla siebie nawzajem.
     Akcja toczy się głównie wokół kolejnych zagadek rozwiązywanych przez hrabiego Phantomhive wraz ze służącym mu demonem, a także jego chęci zemsty.
Według mnie absolutnie na plus są przebarwne postaci, z których każda jest na swój sposób charakterystyczna. Od przystojnego, tajemniczego i potrafiącego wszystko Sebastiana, mającego równocześnie wredny charakterek, oraz jego równie cynicznego młodego panicza, przez Lau, który oficjalnie jest członkiem chińskiej spółki handlowej, a bardziej prywatnie członkiem także londyńskiego podziemia, po Madame Red, która także skrywa swoje mroczne tajemnice lub Undertakera, grabarza, który w zamian za informacje każe się rozweselić, a gości swojego zakładu pogrzebowego częstuje ciasteczkami w kształcie kości. Jedną z najbardziej popularnych postaci jest także Grell. W anime pojawia się także Elizabeth - słodka i urocza narzeczona Ciela, która uwielbia wszystko, co słodkie i urocze, a nieco później także hinduski książę Soma i jego sługa Agni.
     Co do plusów, to sporym na pewno jest bardzo ładna, staranna kreska, niemal identyczna jak w mandze, dopracowani bohaterowie i ich misterne stroje, idealnie pasujące do czasów wiktoriańskiej Anglii. Swoją drogą, stroje projektowała autorka mangi Yana Toboso.
     Przyznam szczerze, że muzyka zapadła mi za bardzo w pamięć, może jest to kwestią tego, że oglądałam to anime stosunkowo niedawno. Muzyka oddaje idealnie nastrój danej sceny.I pokazuje klimat czasów
   Plusy plusami, ale skoro już wspomniałam coś o mandze... Dla tych, którzy mangi nie czytają, być może nie jest to niczym złym, wielu czytelnikom oryginału też może to nie przeszkadzać, jednak większość akcji anime nijak się ma do mangi. Część wątków z mangi w ogóle nie pojawia się w serii i na odwrót - niektóre wydarzenia mające miejsce w anime nie występują w oryginale lub wyglądają trochę inaczej. Jest to oczywiście w pewnym stopniu normalne, wiadomo bowiem, że ciężko byłoby całą mangę wcisnąć w anime. Zdarzają się oczywiście serie typu „Naruto” w których jest to normą, ale nadal to nie za często zjawisko. Mimo to anime „Kuroshitsuji” ma uboższą fabułę od mangi, na czym ta produkcja trochę traci.
     Mimo ogólnego odbiegania od mangi i zubożenia o część fabuły „Kuroshitsuji”jest ciekawym, trochę mrocznym anime, nie pozbawionym także humoru. Część fanek (szczególnie yaoistek) dopatruje się dwuznaczności w relacjach tych dwóch bohaterów. Cóż, zarówno Yana Toboso, jak i twórcy anime mają skłonności do tworzenia czasem nieco... dziwnych sytuacji między hrabią a jego kamerdynerem. Wiadomo, że absolutnie najpopularniejszą postacią z „Kuroshitsuji” jest Sebastian, ubóstwiany przez wiele fanek, ale spore grono wielbicieli ma także Grell czy Undertaker, a także Ciel.

Shitsuji Tarumono

Ao No Exorcist

Tytuł: Ao No Exorcist

Gatunek: Przygodowe, Shounen

Rok wydania: 2011

TWÓRCY:
Studio: A-1 Pictures
Autor: Kazue Kato
Reżyser: Tensai Okamura
Muzyka: : Hiroyuki Sawano

OPIS:

Rin Okumura jest piętnastoletnim chłopakiem wyróżniającym się spośród rówieśników nienaturalną siłą. Oprócz tego ma on jeszcze jedną nietypową zdolność - widzi demony, pochodzące z innego świata - Gehenny. Zdarza mu się również być agresywnym, przez co nieraz wzbudzał strach wśród ludzi i sprawiał kłopoty wychowującemu go księdzu i egzorcyście Shiro Fujimoto. Mężczyzna opiekuje się także bratem-bliźniakiem Rina, Yukio, sympatycznym okularnikiem, będącym zupełnym przeciwieństwem swojego porywczego brata. Mimo paru kłopotliwych cech Rin jest bardzo sympatyczną postacią i w wieli przypadkach jest ulubioną postacią fanek „Błękitnego Egzorcysty”.

Z czasem okazuje się, że nadnaturalna siła chłopaka ma swoje źródło w jego demonicznej krwi. Okumura dowiaduje się bowiem, że zarówno on, jak i Yukio, są dziećmi ludzkiej kobiety i samego Szatana, najpotężniejszego demona władającego Gehenną. Jednak tylko Rin odziedziczył po ojcu demoniczne moce, przez co wkrótce kolejne demony próbują go zabić lub zabrać ze sobą do swojego świata. Wkrótce Shiro ginie z rąk Szatana, a Rin, chcąc walczyć z demonem, wyciąga z pochwy miecz Kurihara, pieczętujący jego demoniczne moce. Od tej pory za każdym razem, gdy obnaża miecz, wokół jego ciała pojawiają się błękitne płomienie, będące symbolem Szatana, uszy chłopaka wydłużają się i robią się spiczaste, a także pojawia się długi, czarny ogon, który czasem potrafi być nieco kłopotliwy...

Niedługo potem Okumura poznaje na pogrzebie swojego przybranego ojca jego przyjaciela, Mephisto Phelesa, i dzięki niemu dostaje się do Akademii Prawdziwego Krzyża, gdzie rozpoczyna naukę egzorcyzmów. Chce bowiem zostać egzorcystą, jak jego brat i przybrany ojciec, i zemścić się za śmierć Shiro. W Akademii z czasem znajduje przyjaciół, a także odkrywa kolejne fakty o swoim pochodzeniu i... bracie bliźniaku, który wcale nie jest tak niepozorny, na jakiego wygląda.

Postaci jest sporo, a każda ma swój odmienny, oryginalny charakter.

Rin poznaje w Akademii m. in. ambitnego Ryuji'ego, który chce pokonać Szatana, nieco nieśmiałą Shiemi, która przez całe dotychczasowe życie zajmowała się ogrodem swojej zmarłej babci (a dla niektórych osób jest zwyczajnie irytująca), a niedługo potem także kultową w tej serii Shurę - młodą dziewczynę niestroniącą od alkoholu, doskonale wyszkoloną na egzorcystę. Nie mogę także nie wspomnieć o przeuroczym kocim chowańcu Shiro, a następnie Rina - Kuro - który w razie zagrożenia z małego, słodkiego kociaka staje się dość... sporym kocurem.

Dajcie znać co wy o niej myślicie.

Ao No Exorcist Opening 1

Uff... ale się rozpisałam:) Mam nadzieję, że nie macie mi tego za złe

Vampire Knigth

Tytuł: Vampire Knight
Rok produkcji: 2008
Gatunki: Tajemnice, Dramat, Romans, Shoujo, Wampiry, Nadprzyrodzone


TWÓRCY:
Studio: Studio DEEN
Autor: Matsuri Hino
Projekt: Asako Nishida
Reżyser: Kiyoko Sayama
Scenariusz: Mari Okada
Muzyka: Takefumi Haketa

OPIS:
W mroźny zimowy wieczór pewna dziewczynka zostaje uratowana przed atakiem spragnionego 

jej krwi wampira. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że jej wybawca jest przedstawicielem tego samego gatunku, co napastnik. Mała Yuuki nie pamięta nic sprzed tego spotkania. Cały otaczający ją świat wydawał się wtedy taki obcy… Młody wampir, Kaname, powierza dziewczynkę opiece dyrektora nietypowej Akademii Cross. Dlaczego owa szkoła jest taka wyjątkowa? Uczniowie podzieleni są na dwie grupy: tą uczącą się w dzień i tą uczącą się po zmroku. Nie będzie zapewne zaskoczeniem, jeśli powiem, że uczęszczającymi na zajęcia Nocnej Klasy są wampiry, prawda? Jak to się dzieje, że nie polują oni na kolegów z dziennej zmiany? Odpowiedź jest prosta: zażywają specjalne tabletki, które mają zastępować krew. Jednak niektórym z nich to nie wystarcza i od czasu do czasu z chęcią powracają do tradycyjnych posiłków. W tym celu powołano grupę prefektów – uczniów z Dziennej Klasy, którzy mają strzec tajemnicy drugiej grupy i zapobiegać ewentualnym incydentom. Obecnie funkcję tę pełnią piętnastoletnia już Yuuki i drugi podopieczny dyrektora, Zero, któremu wampiry cztery lata wcześniej wymordowały całą rodzinę. Od tamtego czasu chłopak ich nienawidzi i pragnie

zemścić się na osobie odpowiedzialnej za tragedię jego najbliższych. Na co dzień jednak szkolna rzeczywistość nie jest aż tak przytłaczająca i wszystko w miarę dobrze się układa…

Niestety do czasu.

Vampire Ball

Gosick

Tytuł: Gosick
Rok produkcji: 2010
Gatunki: Kryminały/zagadki/tajemnice

TWÓRCY:
Studio: BONES
Autor: Kazuki Sakuraba 
Projekt: Takashi Tomioka, Toshihiro Kawamoto
Reżyser: Hitoshi Nanba
Scenariusz: Mari Okada
Muzyka: Koutarou Nakagawa

OPIS:
Rok 1924, małe, położone w Alpach królestwo Saubure, usytuowane między Francją, Szwajcarią a Włochami. Do tamtejszej renomowanej Akademii św. Małgorzaty przybywa młody Japończyk, Kazuya Kujou. Szkolnego żywota Kazuyi nie można nazwać zanadto szczęśliwym, nie może znaleźć żadnych przyjaciół, a przez pewną szkolną legendę dostaje przydomek „Ponury Żniwiarz”, co dodatkowo nie przysparza mu popularności. Trwałoby to pewnie dalej, gdyby nasz bohater pewnego dnia, na najwyższym piętrze szkolnej biblioteki, w położonym tam ogrodzie nie spotykał tajemniczej dziewczyny – Victorique de Blois, panny tyle znudzonej, co ekscentrycznej. Nowa znajoma szybko robi z Kazuyi coś w rodzaju swojego sługi, który ma dostarczać jej rozrywek. I to nie byle jakich, bo detektywistycznych!

Fabuła „Gosick” osadzona jest w alternatywnej wersji Europy, w fikcyjnym państewku. Pierwsza wojna światowa została zakończona dużo wcześniej niż w znanej nam historii, obecnie powrócił spokój, ale echa wojny nadal są obecne. Stosując takie realia, twórcy zostawili sobie furtkę, pozwalającą im na dość swobodne traktowanie faktów historycznych. Mimo wszystko jednak wybuch drugiej wojny światowej znacznie wcześniej, za to z dokładnie tych samych powodów, co w realnym świecie, wydaje się daleko idącym nieporozumieniem, zastosowanym na zasadzie: tak nam pasuje do fabuły, więc przesuniemy to o kilka lat, przecież i tak nikt się nie zorientuje. Wygląda to w założeniu dosyć interesująco, można by się też spodziewać, że wykorzystane realia pozwolą zbudować ciekawy nastrój i koncept fabularny. Niestety o ile z nastrojem jakoś się udało, to fabuła kuleje od pierwszego odcinka. Przy „Gosick” doskonale sprawdza się powiedzenie „im dalej, tym gorzej”.

Ending 1

Słowem Wstępu

Hej wam :)

Ten blog będzie opowiadał wam o moich ulubionych mangach i anime.

Niektórzy pewnie się zastanawiają co to???

No cóż, według wikipedii Anime - W Japonii terminem tym określa się wszystkie filmy i seriale animowane, bez względu na kraj ich pochodzenia. Poza Japonią słowo anime służy do określenia japońskich filmów animowanych oraz stylu japońskiej animacji.

Wiemy podstawę, czyli czym jest Anime, ale czymże jest Manga???

Znów posłużę się Ciocią Wikipedią :)

Manga - komiks, obraz, rysunek, szkic, karykatura. Japońskie słowo wywodzące się ze sposobu ozdabiania rycin i innych form sztuki użytkowej. Współcześnie używane poza Japonią oznacza japoński komiks.

Na dziś to tyle...

Mam nadzieję że nie zanudziłam was:)